Αutumnale Αequinoctium 3
το δεύτερο μέρος εδώ «Σύμφωνοι. Ο Προυκς λοιπόν είναι ο θάνατός σου. Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του θάνατο. Ο Προυκς είναι ο δικός σου. Εγώ δηλαδή. Και όπως οι άλλοι δεν μπορούν να σε βλέπουν εκτός από ορισμένους ανθρώπους, έτσι και εσύ είσαι η μόνη που μπορεί να βλέπει εμένα.» «Δε νομίζω να είσαι εσύ ο θάνατός μου» του απάντησε σταθερά δίχως κανέναν μορφασμό έκπληξης ή θυμού ή οποιουδήποτε συναισθήματος «Ο δικός μου θάνατος αποκλείεται να είναι τόσο βρώμικος. Κοίταξε τα μαλλιά σου. Είσαι σαν άγριο θηρίο.» «Ο θάνατος είναι ένα άγριο θηρίο, έτσι και αλλιώς» «Σε παρακαλώ άφησε τις φτηνές φιλοσοφίες αυτού του είδους και επικεντρώσου σε αυτό που σου λέω. Είσαι τόσο βρώμικος που καταντάς ελεεινός. Και δε θα με πείσεις ότι μετά από μια βρώμικη ζωή χρειαζόμαστε έναν ελεεινό θάνατο με νύχια σαν τα δικά σου και σώμα άπλυτο για αίωνες.» Ο Προυκς έφερε τις παλάμες του μπροστά στο πρόσωπό του και κοίταξε προσεκτικά τα νύχια του. «Είσαι υπερβολική και νομίζω ...